KUNSTENAARS
De kunst expositie op het Kunsterf Norg is tijdens het festival geopend op woensdag t/m zondag van 12.00 tot 17.00 uur. Op zondag 5 juli is het Kunsterf open vanaf 10 uur t/m 17.00 uur De entree is € 7,50 pp. Bestel hier je entree ticket voor de kunst expositie.
Bij een combinatie van activiteiten krijgt je gratis entree voor de kunstexpositie.
Laat de bevestiging van de activiteit waarvoor je een ticket hebt besteld zien om de entree-button te bemachtigen.
Gerard Visser - met ruimtelijk werk buiten
Imke Beek - met ruimtelijk werk buiten
Leonie Stellema - met ruimtelijk werk buiten
Jos Lok & Moos Jepma - met ruimtelijk werk buiten
Marian Hulshof - met wandwerk binnen
Janne Ouwehand - met ruimtelijk werk buiten
Wilma Wassing & Jessica Lelieveld - met ruimtelijk werk buiten
Riny Smits
Mijn beeldend werk bestaat uit objecten en installaties van papier en/of textiel en gaat over tijd. Letterlijk door de traagheid van het proces van (hand)werken en figuurlijk door gebruikte materialen nieuwe betekenis te geven.
Het mycelium met alle vertakkingen, verbindingen, knooppunten en onverwachte afslagen doet me denken aan plattegronden waardoor wij mensen verbonden zijn met onze omgeving. Wij staan ook wel eens op een kruispunt en nemen allerlei omwegen op zoek naar de juiste weg.
De ANWB routekaarten vormden mijn inspiratie. Kaarten die al na een jaar niet meer actueel zijn, kaarten die steeds minder gebruikt worden maar die mensen toch bewaren. Ik kreeg er heel veel: er werden kasten opgeruimd en contacten weer opgepoetst.
Ik bewerkte deze kaarten door de tussenruimte tussen de wegen weg te halen. Al knippend reisde ik door de tijd: hier was ik, daar wil ik nog eens heen, ligt dat zo dicht bij elkaar, daar was ik met jou, enz. enz.
Zoals het mycelium ons het belang laat zien van ondergrondse netwerken, zie ik dat ook bovengronds: blijf elkaar opzoeken om elkaar te bereiken, ook al is het via een omweg.
Wianda Keizer
Mijn ruimtelijke werk ontstaat door te spelen met materiaal.
Ik werk graag met verschillende materialen, die ik combineer en daarbij let ik op de kleur en de structuur. Het materiaal behoudt zijn eigen kleur, zo blijft het puur. Ook hoe ik de materialen verbind is onderdeel van het beeld, het is zichtbaar. Lijnen, draden, gerafelde vlakken, licht en donker: het is een rangschikken, ordenen en herhalen van stukjes materiaal, dat verbonden wordt om een eenheid te vormen: zo groeit een beeld als het ware naar zijn uiteindelijke vorm. Dit zijn mijn autonome werken.
Daarnaast maak ik ‘site-specific’ werk, wat geïnspireerd is op de plek waar het werk voor wordt gemaakt. Dat kan zijn in een kerk of een schuur of in het bos. Ik let dan op specifieke vormen en lijnen, maar ook de sfeer van de plek, waar ik dan met mijn werk op reageer.
Mycelium groeit en maakt verbindingen; dat is voor mij de inspiratie die ik ga gebruiken voor mijn installatie op het Kunsterf.
Draden/touw met misschien verschillende diktes, kleuren of combinaties die, door te haken met een dikke haaknaald een vorm zal worden die hangt of zweeft of gespannen staat tussen stalen bogen, die op een bepaalde manier zijn neergezet. Het werk zal ter plekke ontstaan en ingegeven worden door de plek en de omgeving met in het achterhoofd Mycelium.
Elsa Visser
Uitgangspunt voor mijn beeldend werk is de immense schoonheid en kracht van de natuur. Met haar ritme van de seizoenen, spiegelt ze voor mij het mens-zijn, want ‘wij zijn natuur’. Een terugkerend thema in mijn papierwerk zijn de zwamvormen. Ze leven symbiotisch en staan in verbinding met hun leefomgeving. Ze treffen mij in hun schoonheid en tijdelijkheid én het idee dat sterven een voedingsbodem kan zijn voor nieuw leven.
Het mycelium inspireert mij als metafoor voor de verbondenheid met het niet-zichtbare grotere geheel.
De beelden zijn gemaakt van handgeschept papier. Ik werk voornamelijk met moerbei papier dat gemaakt wordt van de bast van de moerbeiboom, die na het regenseizoen wordt afgepeld. Daarna groeit de bast spontaan weer aan. Er is geen ingreep in de natuur om dit papier te vervaardigen. Deze gedachte spreekt mij aan.
Marcel Slomp
Achter de ogenschijnlijke eenvoud van alles wat leeft, schuilt een verborgen complexiteit, waaruit blijkt dat alles onlosmakelijk aan elkaar verbonden is. De mens is evenzo onderdeel van deze natuur en onbewust een schakel van de werking van het grote geheel.
Net als de verborgen wereld van het mycelium, onzichtbaar een belangrijke verbinding voor het voortbestaan voor de heelheid van het universum. Alles heeft zijn verbindende rol waarbij we als mens niets anders zijn dan onderdeel van het geheel.
Met mijn werk probeer ik een beeld te schetsen van onze verbinding met het grote geheel, authentiek maar onlosmakelijk verbonden.
Ik ben geboeid door het gedrag, de schoonheid en de ruwheid van mens, natuur en het universum. Hoewel ik wel iets wist van het mycelium, opende het verhaal van “Wondergronds“ weer een nieuw luikje in kijk op het grote geheel en hoe het in ons universum werkt.
Mijn beeldend werk bevat een diversiteit van beelden waarin energie, aandacht, kracht en harmonie wordt verwerkt in glooiende lijnen of robuuste vormen, met elkaar verbonden door Cor-Ten staal, staal en andere materialen zoals brons, koper, ruwe mineralen, steen en emaille.
Hannah Kingma en Tanja Isbarn
Hannah Kingma en Tanja Isbarn bundelen voor Wondergronds 2.0 voor het eerst hun interesses en perspectieven in een gezamenlijke samenwerking. Zij richten zich op ondergrondse, communicatieve netwerken die de basis vormen van levende ecosystemen. Vanuit verschillende maakpraktijken en een gedeelde zorg voor natuurlijke fenomenen staan niet alleen het werk, maar ook het proces van kennisdeling en interactie
centraal.
Hannah Kingma's interesse ligt in het opnieuw verbinden van mensen met de levende wereld: mensen, dieren, planten en ecosystemen. Als student Design for Change and Innovation aan HKU onderzoekt zij de lagen en systemen die de samenleving vormen. Via dialoog, onderzoek en leren van mens en natuur ontwerpt zij installaties en interventies die bestaande systemen bevragen en bijdragen aan duurzame manieren van samenleven.
Tanja Isbarn is een interdisciplinair werkend beeldend kunstenaar met een onderzoeksgerichte praktijk op het snijvlak van kunst, ecologie, architectuur en sociale context. Sinds 1999 maakt zij installaties, werkt zij tweedimensionaal en performatief. Isbarn initieert participatieve projecten rond kwetsbaarheid, transformatie en onderlinge verbondenheid, vaak in relatie tot landschap, stedelijke ruimte en gemeenschappen.
Jantine Koppert
We leven in een wereld waarin natuurlijke processen steeds vaker onder druk staan door menselijk handelen. Ik ben opgegroeid op een kwekerij voor snijbloemen, waar ik al vroeg de wisselwerking tussen mens en natuur ervoer.
Van jongs af aan is er het besef van diepe verbondenheid zowel zichtbaar als onzichtbaar. In mijn werk vormen verbindingen een rode draad zowel in materiaal als inhoudelijk. Voor Wondergronds heb ik mij laten inspireren door Mycorrhiza.
Gé Visser
Als permacultuurdocent voel ik mij op Wondergronds een beetje een vreemde eend in de bijt. Ik ben namelijk geen kunstenaar in de klassieke betekenis van het woord. Maar in de context van dit prachtige festival denk ik dat ik voor één keer best onder deze noemer mag vallen. Ik werk namelijk met levende systemen waarin bodem, planten en dieren samen een dynamisch geheel vormen.
Op deze manier lijkt mijn werk op dat van een kunstenaar; ik combineer kennis en intuïtie met inzicht en gevoel. Daarbij maak ik gebruik van tijd, biodiversiteit en natuurlijke processen om een landschap te creëren dat zowel functioneel als mooi is. Zo ook tijdens dit festival. Het belooft iets heel bijzonders te worden want dit kunstwerk wordt in een workshop samen met de bezoekers gemaakt. De natuur is daarbij onze inspiratiebron.
Het kunstwerk dat we gaan maken heet ‘leave the leaves’; een moestuinbed in de vorm van een reusachtig blad. De nerven van het blad functioneren als hoofd- en zijpaden van het bed, de bladvorm zorgt voor golvende lijnen in het landschap, zoveel fijner dan de klassieke rechte moestuinbedden. Alles is verbonden in de natuur, ondergronds en bovengronds. Met dit kunstwerk komt alles samen. Ik kijk ernaar uit!
Imke Beek
De natuur in al haar aspecten heeft mij altijd geboeid.
De jaarlijks terugkerende cyclus, waarin de natuur zich manifesteert zijn terugkerende thema’s in mijn werk.
Het afsterven en weer opnieuw tot leven komen heeft mijn bijzondere aandacht.
Het koesteren van de aarde en het wonderlijke proces, dat zich onder de grond afspeelt moet behouden blijven en beschermd worden tegen afvalstoffen.
Met mijn objecten en installaties vraag ik aandacht voor het wonder van de natuur.
Leonie Stellema
Leonie Stellema is een beeldend kunstenaar geïnspireerd door de natuur in haar directe omgeving. De bossen van Overijssel, de weilanden in de mist.
"Ik kies voor het langzame proces van het pottenbakken ."
We zijn op zoek naar een nieuwe persoonlijke verbinding met natuur.
Leonie probeert met klei dit gevoel van disconnectie over te brengen. Haar figuren zijn met natuur verweven zonder tussenkomst van heilige of wetenschappelijke oordelen. Met een open vraag en met gevoel.
Leonie werkt vanuit haar studio in Overijssel, daar werkt zij fulltime als beeldend kunstenaar.
Voor wondergronds maakt zij beelden van keramiek, mensfiguren opgetrokken uit de klei. Onze cultuur geeft ons een gevoel van afstand tot onze planeet, tot de natuur. Maar we zijn er onderdeel van. We zijn een radertje in de cyclus van leven, ecologie en de ziel van de aarde. Natuur is niet rechtlijnig, alles gebeurt tegelijk. Het lijkt misschien chaotisch maar alles is met elkaar verbonden. Onder de grond zijn onzichtbare verbindingen, de aarde en het leven daarin is verweven met ons eigen bestaan.
Het is de grond die ons laat ademen
Het zijn de draden van het mycelium die ons lucht geven
Het is de aarde , die is ons leven.
Jos Lok & Moos Jepma
Moos Jepma: In 2023 studeerde ik af aan de HKU, richting Interactive Performance Design. Op dit moment houd ik me voornamelijk bezig met het maken van miniaturen en maquettes waarin ik de relatie tussen mens en natuur onderzoek. Hoe ver wij ons als mensen van de natuur hebben verwijderd, is iets waar ik me eindeloos over kan verwonderen.
Voor mijn afstuderen creëerde ik een wereld boven het systeemplafond, waarin te zien was hoe grote witte wortels het gebouw langzaam terugnamen.
Wanneer ik niet priegelend over mijn bureau gebogen zit, werk ik aan kunstinstallaties voor festivals als Down The Rabbit Hole en bedenk ik nieuwe cake recepten voor een aantal koffiezaakjes in Utrecht.
Deze editie mag ik samenwerken met, en me laten inspireren door, de mega getalenteerde muzikant Jos Lok. Zijn mysterieuze, prikkelende soundscapes tillen ons project voorbij het object en maken het tot een ervaring.
Jos Lok is a producer and DJ from Groningen, the Netherlands. He started in 2014, after first coming into contact with the Groningen techno scene during that time. Driven by a fascination for club nights, after-hours, and the culture behind them, Jos began his own path as a producer and DJ. His initial inspiration stems from the first-generation minimal scene from Romania: a sound driven for days by heavy basslines, abstract textures, and melancholic pads. After years of gathering inspiration, Jos has developed his own personal sound that leans towards a combination of House, Minimal, and Dub/Techno. Fluid stripped-down beats with a dreamy and euphoric atmosphere. Together with his good friend Pheek, Jos creates a lot of music. Among other projects, he released the album "Transparessence" on the Archipel label, which perfectly showcases the sound he stands for. You can also find his releases on labels such as Perceive, Daydream, and Pirka.
For the exhibition, I am working together with Moos on an ambient composition that develops slowly. The piece consists of many small details and textures that evolve over time and influence one another, with attentive listening at its core. The focus lies on nuance, movement, and allowing coherence to emerge within the whole.
Bekijk Jos Lok op Instagram >>
Bekijk Moos Jepma op Instagram >>
Marian Hulshof
Voortplanting en verval in de natuur zijn mijn inspiratiebronnen in de kunst. Ik breng een ode aan bomen. Grillige bomen, die tijd en ruimte hebben gekregen om hun eigenheid te ontwikkelen. De bomen transformeer ik tot schilderijen met uitbundige kleuren.
De kunstwerken komen tot stand via een procedé van tekenen, naaien, verf gieten, schilderen en spuiten. Hierdoor ontstaan diverse texturen en kleurtonen.
Wilma Wassing & Jessica Lelieveld
Jessica en Wilma, beeldend kunstenaars met elk een eigen beroepspraktijk. Ze ontmoetten elkaar in 2012 en werken sindsdien geregeld samen. In 2021 hebben ze hun krachten gebundeld in de samenwerking Project21Zes . Ze organiseren kunstprojecten rond de langste dag en kortste nacht voor kunstenaars en kunstminnende mensen.
Wondergronds is zo’n kunstproject. Voor deze editie van Wondergronds 2.0 transformeren zij hun installatie Symbioses uit 2024. Deze verbeeld het Wood Wide Web; de samenwerking tussen bomen en planten met de ondergrondse schimmeldraden omringd door een keramische Heksenkring van honderden paddenstoelen.
Bekijk de website van Wilma Wassing >>
Bekijk de website van Jessica Lelieveld >>
Wim van Egmond
Mijn werk bevindt zich ergens in het niemandsland tussen de kunst en de wetenschap. Ik ben ‘microfotograaf’ en mijn favoriete bezigheid is het portretteren van micro-organismen. Dat doet ik al meer dan 30 jaar. Met behulp van een microscoop leg ik de onbekende microscopische wereld vast. Naast portretten van amoebes, trilhaardiertjes, kiezelwieren en blauwalgen fotografeer ik ook microlandschappen van schimmels en bacteriën. Als het maar klein genoeg is. In feite ben ik een pure realist. Ik verzin er niets bij. Leg alles zo natuurgetrouw mogelijk vast. Maar doordat mijn onderwerpen er zo vreemd uitzien valt het helemaal niet op als mijn werk in een expositie met abstracte kunst hangt.
De laatste tien jaar ben ik steeds meer gaan filmen. Ik werk niet altijd met de microscoop. Wel gaat het altijd om het vastleggen van iets wat je normaal niet kan zien. Van verborgen bodemorganismen die geen licht verdragen of van leven dat zo traag is dat je het moet versnellen om te zien dat het leeft. Ik werk regelmatig samen met wetenschappers. Met bodemecologen van de Universiteit van Wageningen onderzoek ik wat er zich in de bodem afspeelt. Hoe plantenwortels groeien of hoe wormen gehakt maken van een composthoop. Door middel van time-lapse opnamen kun je zien hoe schimmels groeien, hoe ze elkaar te lijf gaan, of hoe ze een symbiose aangaan met boomwortels. Tijdens Wondergronds laat ik deze verborgen kant van schimmels zien.
